تمام تنم درد مي كند . اشتباه نكن ! نه زمين خورده ام ، نه پيرشده ام ، نه بيماري فيزيكي دارم و نه كسي كتكم زده است .

اما تمام تنم درد مي كند . انگار چیزی از درون رگ هايم بر گوشت و پوست و سلولهايم فشار مي آورد ، گو اينكه تنم بخواهد بالا بياورد ؛ عق مي زند !

 تمام تنم از لابه لاي دست ، از ذره ذره پوست ، از چشمهايم ، عق مي زند .

زك زك دست هايم را حتي انگار كه مي شنوم . سر و دست هايم محور اين تهوع شده اند . دست ها ، بي تاب و خارج از فرمان من تكان تكان مي خورد ؛ لحظه اي پرت مي شود ؛ لحظه اي آرام مي گيرد . دست هاي من ،

                               دست هاي صفا ، بي قرارند انگار!

به وضوح در مي يابم كه چيزي در درونشان نمي گنجد .

 مكيدني مي طلبم   ،   مكيدني مي طلبم  ،  تا لب بر ذره ذره تنم بگذارد  ،  و همه حقيقتم را . . .

 همه حقيقتم را       

با لباني لعل گونه و درشت   ،  آرام و عميق    ،   آه . . .    ،    آرام و عميق ،

                                                                                                   بمكد

--+--+--+--+--+--+--+--+--+--

اين روزها اندكي تلخ مي نويسم . از من بعيد به نظر مي رسد ؛ تلخ مي نويسم چراكه كامم به شدت تلخ است و هيچ كس جز من و او ...  و او...  و او...  و او  . . .  توان شيرين كردنش را ندارد .

اما شیرینش خواهیم کرد ، به مانند يك شيريني خامه اي بزرگ  و خوشمزه ، شيرينش خواهيم كرد . اميد دارم !